Badania kliniczne

Osteoporoza

Osteoporoza to postępująca choroba układowa kośćca, charakteryzująca się ubytkiem masy kostnej i zaburzeniami mikroarchitektury tkanki kostnej, a następnie zwiększoną kruchością kości oraz tendencją do złamań.

Według WHO za zmniejszoną gęstość kości uważa się wynik poniżej -2,5 SD w porównaniu z osobami młodymi.

Masa kostna zwiększa się do wieku ok. 25-30 lat, a potem następuje różny pod względem długości okres stabilizacji, po którym dochodzi do jej zmniejszania się. U kobiet spadek w większości rozpoczyna się po menopauzie i u ok. 20% prowadzi do rozwoju osteoporozy.

Zapobiegawczo działają hormony płciowe i hormon wzrostu, odpowiednia podaż wapnia, witaminy D i aktywność fizyczna.

Do przyspieszenia ubytku tkanki kostnej w osteoporozie przyczynia się spadek stężenia hormonów, niedobór minerałów i witamin, brak ruchu i niewielka aktywność fizyczna, zaburzenia wchłaniania, zwiększona podaż fosforanów, alkohol i inne choroby wewnętrzne wątroby, nerek itp.

Leczenie osteoporozy jest kompleksowe (hormonalne, Fosamax [Acidum alendronicum], substytucja minerałów i witamin itp.).

Zachęcamy do zapoznania się z poniższymi wynikami badań klinicznych wskazujących na efektywne działanie magnetoterapii w leczeniu tej diagnozy.