Badania kliniczne

Szumy i piski uszne

Szumy uszne, niedosłuch oraz zawroty głowy to trzy podstawowe objawy choroby Meniera.

Przyczynę choroby stanowi dysfunkcja części ucha wewnętrznego (worka endolimfatycznego). Objawem dominującym nad pozostałymi dwoma jest napadowy zawrót głowy, który jest bardzo zmienny i zwykle poprzedzony aurą. Największe natężenie osiąga w ciągu kilku minut i trwa średnio 2-3 godziny. Dwa pozostałe objawy, szumy uszne i niedosłuch, są zwykle jednostronne.

Szumy uszne mają charakter trwały lub przemijający. Niedosłuch pogłębia się w przebiegu choroby, a do poprawy słuchu już nie dochodzi. Leczenie przyczynowe nie jest znane.

W czasie napadu podaje się leki ograniczające zawroty głowy oraz preparaty, które poprawiają skład i ilość endolimfy. Po wyczerpaniu innych możliwości zaleca się leczenie chirurgiczne.

W zespole Menière’a występują te same objawy kliniczne, ale ich przyczyna może być różna (np. zaburzenia hormonalne, zaburzenia metabolizmu wodnego, hipowitaminozy, substancje toksyczne, zaburzenia kręgosłupa szyjnego, stany pourazowe itp.).

Szumy uszne mogą występować jako część choroby Menière’a lub samodzielnie. Zawsze w tle występuje zaburzenie ukrwienia lub zaopatrzenia naczyniowego ucha wewnętrznego. Dlatego również leczenie koncentruje się na poprawie podaży utlenowanej krwi i substancji odżywczych. Jeśli zmiany utrzymują się długo, a uszkodzenie jest stałe – wówczas efekty leczenia są minimalne.

Zespół zawrotu szyjnego powstaje podczas blokady odcinka szyjnego kręgosłupa i upośledzenia ukrwienia móżdżku w wyniku ucisku tętnicy kręgowej. Wynikiem są zawroty głowy zależne od jej położenia.

Zachęcamy do zapoznania się z poniższymi wynikami badań klinicznych wskazujących na efektywne działanie magnetoterapii w leczeniu tej choroby.