Badania Kliniczne

Wstecz

Wpływ pola magnetycznego o różnych parametrach fizykalnych na ciśnienie tętnicze krwi, u chorych z bólami kręgosłupa i współistniejącą choroba nadciśnieniową.

Adam Miecznik, Jan Czarnicki, Jolanta Krukowska Zakład Rehabilitacji Wojskowej Akademii Medycznej im. Gen. Dyw. B. Szareckiego, Pl. Hallera 1, 90-647 Łódź Zakład Pedagogiki Terapeutycznej z Rehabilitacją Akademii Świętokrzyskiej im. Jana Kochanowskiego, Ul. Słowackiego 114/118, 97-300 Piotrków Trybunalski

Streszczenie

W terapii pacjentów z zespołami bólowymi kręgosłupa zastosowano 10 zabiegów magnetoterapii. Autorzy ocenili wpływ tej terapii na ciśnienie tętnicze krwi w grupie 64 pacjentów z zespołami bólowymi kręgosłupa i współistniejącą chorobą nadciśnieniową. Pacjenci mieli monitorowane ciśnienie przed i po zabiegu. Uzyskane wyniki po zabiegach wskazują na efekt hipotensyjny (obniżający ciśnienie krwi.)

Mechanizm obniżenia ciśnienia, dzięki wykorzystaniu terapii polem magnetycznym, można tłumaczyć rozszerzeniem naczyń krwionośnych, zmniejszeniem zlepiania się erytrocytów, usprawnieniem termoregulacji, zmniejszeniem pH, wzrostem ciśnienia parcjalnego w tkankach, zmianą polaryzacji błon komórkowych oraz wzrostem stężenia jonów wapnia.

Wnioski

W badanych grupach wykazano istotne statystycznie obniżenie wartości ciśnienia tętniczego po każdym zabiegu. W klasycznej magnetoterapii istotne statystycznie obniżenie wartości ciśnienia tętniczego uzyskano jedynie w grupie chorych z prawidłowym ciśnieniem. U badanych pacjentów nie stwierdzono wzrostu ciśnienia po zabiegach. Na podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić, że zabiegi magnetoterapii i magnetostymulacji mogą być stosowane w terapii pacjentów z zespołami bólowymi kręgosłupa i towarzyszącą chorobą nadciśnieniową.

Zastosowanie wolnozmiennego pola magnetycznego w leczeniu osteoporozy.

Balenologia Polska, tom XXXX, rok 1998, zeszyt 3-4. Aleksandra Bilska, Aleksander Sieroń, Jolanta Nowak, Andrzej Wiczkowski* z III Kadry Chorób Wewnętrznych Śląskiej Akademii Medycznej w Bytomiu kierownik: PROF. DR HAB. N. MED. Jerzy Żmudziński *z Katedry Biologii Śląskiej Akademii Medycznej w Zabrzu

Leczenie polem magnetycznym jest uznaną formą terapii coraz częściej stosowane w medycynie, dzięki poznaniu jego właściwości, a także oddziaływania na organizmy żywe. Doniesienia z ostatnich lat wskazują na możliwość użycia pól magnetycznych w leczeniu osteoporozy, na spowolnienie procesu utraty gęstości masy kostnej i na jej mineralizacje. Fakt, że pulsacyjne pole magnetyczne wpływa na kość, poparty jest licznymi dowodami eksperymentalnymi, jednak wymagane jest odpowiedni dobór parametrów w celu osiągnięcia optymalnego efektu terapeutycznego.

Oddziaływanie pola magnetycznego na tkankę żywego organizmu, w tym tkankę kostną, jest konsekwencją podstawowych fizycznych mechanizmów oddziaływania pól magnetycznych na materię nieożywioną. Tkanka kostna ma pewne właściwości fizyczne oparte na zjawisku piezoelektrycznym, dzięki którym zdolna jest do wytworzenia różnicy potencjału i następowego przepływu prądu Kości zdolne są do generowania elektrycznych potencjałów w odpowiedzi na obciążenie mechaniczne

Hipoteza Wolffa mówi, że masa kostna wzrasta lub maleje wprost proporcjonalnie do mechanicznego ładunku pracy wykonywanej przez tę kość. Ponieważ w procesie osteogenezy obciążenie mechaniczne pełni zasadniczą rolę, wydaje się oczywiste, że brak fizycznej aktywności prowadzi do zahamowania tego procesu Pola magnetyczne mogą indukować w kości powstanie elektrycznych mikropotencjałów podobnych do tych, które są rezultatem siły mechanicznej. Obecnie uważa się, że pola magnetyczne, zwłaszcza o niskiej częstotliwości ingerują w procesy osteogenezy. W badaniach dowiedziono że pola magnetyczne zapobiegają osteoporozie pomenopauzalnej. Użycie pól magnetycznych miało pozytywny wpływ na gęstość tkanki kostnej, na ciężar suchej masy kości. Okazało się, że pola magnetyczne mogą opóźniać procesy utraty masy kostnej, a stosowane łącznie z kalcytoniną zamiennie zwiększały tę masę.

Efekt ten próbuje się wyjaśnić działaniem wolnozmiennych pól magnetycznych na poziomie komórkowym. Ich stosowanie wpływa na wiele elementów komórkowych, m.in. cAMP i wewnątrzkomórkowy wapń. Czynniki te są swoistymi przekaźnikami w komórkach i odpowiadają za zarządzanie ich funkcjami, w tym sekrecją. Dzięki licznym eksperymentom prowadzonym in vitro wykazano, że pola magnetyczne o małej amplitudzie powodują syntezę kolagenu i proliferację komórkową, a efekt ten jest skojarzony z ich oddziaływaniem na czynniki wzrostu. Prawdopodobnie najważniejszym z nich jest insulinopodobny czynnik wzrostu. Dalej prowadzi się rozległe badania w celu określenia potencjalnej roli wapnia i fosforylacji jako mediatorów wzrostu kostnego w odpowiedzi na stymulację wolnozmiennymi polami magnetycznymi.

Zastosowanie magnetoterapii u chorych ze zmianami zwyrodnieniowymi artrozy stawów kolanowych

Streszczenie

Pacjentów podzielono na 4 grupy, w tym grupa placebo. Pacjenci mieli II i III stopień zmian zwyrodnieniowych. Poddano ich cyklowi 15-stu codziennym, 30-minutowym zabiegom. Wszyscy pacjenci zrezygnowali z przyjmowania leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych 15 dni przed rozpoczęciem badań. W celu weryfikacji skuteczności użyto analogowej skali VAS. W trzech grupach nastąpiła wyraźna poprawa oraz przywrócono prawidłowa ruchomość stawu. Brak poprawy zaobserwowano w grupie pacjentów placebo.

Wnioski

W kwestii do mechanizmów oddziaływania, na których opiera się skuteczność PEMF, przyjmuje się, że mechanizmy te są zdolne do zapewnienia działania analgetycznego związanego bardziej z hamowaniem procesów zapalnych niż z oddziaływaniem na centralne mechanizmy bólu. Oprócz tego istnieje przypuszczenie, że PEMF może wykazywać również działanie jako chondroprotektor na poziomie mezenchymy. Taka ewentualność częściowo uzasadniałaby również przedłużone działanie, które zostało odnotowane u pacjentów .Warto zauważyć, że w piśmiennictwie istnieje wiele badań in vitro, które wykazały, że ekspozycja na działanie pola elektromagnetycznego działa jako chondroprotektor chrząstki stawowej, przy zwiększeniu poziomu różnicowania chondrocytów oraz stymulowaniu syntezy białek w macierzy. Otrzymane wyniki potwierdzają skuteczność terapeutyczną oraz tolerancję PEMF o niskiej częstotliwości i wspierają tezę, że działanie kliniczne i terapeutyczne pulsacyjnego pola elektromagnetycznego o niskiej częstotliwości o zmiennych w czasie parametrach (częstotliwość, intensywność, kształt fali) mogą przynieść szybszą i bardziej skuteczną reakcję. W związku z tym otwiera się nowa perspektywa dla badań dotyczących szczegółowego zbadania mechanizmów działania i terapeutycznych zastosowań PEMF.

Zastosowanie pola magnetycznego w leczeniu zespołów bólowych kręgosłupa, w szczególności rwy kulszowej.

Katedra i Oddział Kliniczny Chorób Wewnętrznych, Angiologii i Medycyny Fizykalnej oraz Ośrodek Diagnostyki i Terapii Laserowej w Bytomiu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. dr h.c. Aleksander Sieroń ² Zespół Rehabilitacji Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 5 im. św. Barbary w Sosnowcu ³ Katedra i Zakład Fizjologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

Badaniami objęto grupę 47 pacjentów z rozpoznaniem rwy kulszowej spowodowanej zmianami zwyrodnieniowymi krążka międzykręgowego. Pacjentów podzielono na 3 grupy badawcze i poddano odpowiednio zabiegom magnetoterapii. Dokonano subiektywnej oceny odczuwanych dolegliwości bólowych w skali VAS. Dodatkowo posłużono się ankietą, w której oceniono częstość zażywania leków przeciwbólowych. Do oceny jakości życia wykorzystano skalę EuroQol. U każdego pacjenta podczas badania fizykalnego wykonano test Lasègue’a.

Wyniki:

Wykazano statystyczne zmniejszenie nasilenia odczuwanych dolegliwości bólowych w skali VAS badanych pacjentów ( p<0,01 ), znaczną redukcję zażywanych leków przeciwbólowych oraz poprawę jakości życia ocenianej w skali EuroQol (p<0,01) po zastosowaniu zabiegów pola magnetycznego niskiej częstotliwości

Wnioski:

Terapia polem magnetycznym zmniejsza odczuwane dolegliwości bólowe, co wpływa na poprawę jakości życia leczonych chorych. Zastosowana terapia przyczynia się również do ograniczenia przyjmowania leków przeciwbólowych a nawet ich odstawienia. Jest to niezwykle istotne w schorzeniach przewlekłych, także o podłożu neurologicznym. Otrzymane wyniki znajdują potwierdzenie w licznych pracach . Rozszerzenie spektrum działania pól magnetycznych w wielu dyscyplinach medycznych podyktowane jest dobrze udokumentowanymi efektami biologicznymi oraz doświadczeniem specjalistów z zakresu medycyny fizykalnej, fizjoterapii i balneologii. Należy szczególnie podkreślić korzyści wynikające z histerezy biologicznej pól magnetycznych (takie jak utrzymywanie się działania przeciwbólowego po ustaniu ekspozycji) i brak objawów ubocznych związanych z tą metodą terapii. Zabiegi z użyciem pola magnetycznego należy wykonywać przed kinezyterapią, ponieważ zmniejszają ból i w ten sposób umożliwiają wprowadzanie ćwiczeń, które przy utrzymujących się silnych dolegliwościach bólowych są trudne do wykonania. W wielu przypadkach metody te mogą pomóc milionom cierpiących pacjentów uniknąć zabiegu neurochirurgicznego bądź przynajmniej go odroczyć. Zastosowanie zabiegów wpłynęło również na poprawę ogólnego samopoczucia i jakości życia leczonych chorych.

Wpływ pól magnetycznych niskiej częstotliwości stosowanych na wyniki rehabilitacji chorych po niedokrwiennych udarach mózgu.

Marta WOLDAŃSKA-OKOŃSKA¹ Jan CZERNICKI ¹’² ¹ Z Katedry Rehabilitacji Akademii Świętokrzyskiej, filii w Piotrkowie Trybunalskim Kierownik Katedry: Prof. dr hab. med. Jan Czernicki ² Z Kliniki Rehabilitacji i Medycyny Fizykalnej Wydziału Fizjoterapii, Uniwersytetu Medycznego w Łodzi Kierownik Kliniki: Prof. dr hab. med. Jan Czernicki

W celu zmniejszenia skutków niesprawności spowodowanych udarem mózgu należy wprowadzać nowe, skuteczniejsze metody rehabilitacji. Obserwowano w ciągu 12 miesięcy wyniki rehabilitacji po udarach mózgu u pacjentów szpitalnych -okres ostry i podostry udaru, oraz u pacjentów ambulatoryjnych -przewlekły okres udaru opierając swą ocenę na skalach Barthel i Mathew. Pole magnetyczne niskiej częstotliwości (20 zabiegów po 20 min) stosowano (grupa I . placebo, grupa II . indukcja 5,6 mT, częstotliwość 10 Hz, sinusoidalny kształt impulsu, grupa III . indukcja 2,8 mT, częstotliwość 10 Hz, sinusoidalny kształt impulsu). Zabiegi stosowano tak wcześnie, jak to było możliwe w podostrym stanie udaru (1-8 tydzień). Wyniki oceniano przy zastosowaniu testu analizy wariancji ANOVA. Uzyskane dane wskazują (w obu zastosowanych skalach) na istotny dobroczynny wpływ pól magnetycznych u pacjentów III i IV grupy, w obserwacji po 12 miesiącach od wystąpienia udaru. Zabiegi zastosowane we wczesnym okresie czasu po udarze, przy polecanych przez autorów parametrach, wydają się być optymalne do uzyskania efektu terapeutycznego. Istotna poprawa neurologiczna i funkcjonalna była obserwowana u pacjent ów ambulatoryjnych w badaniach kontrolnych po 12 miesiącach. Ponieważ nie obserwowano żadnych działań niepożądanych, mogących mieć związek z zastosowanymi zabiegów pola magnetycznego. Można polecić tę metodę fizykalną jako bezpieczną i wartą popularyzacji w praktyce klinicznej.

Sposoby działania pola magnetycznego niskiej częstotliwości na ośrodkowy układ nerwowy;

– poprawa transportu przez błony komórkowe i mitochondrialne
– poprawa wartości reologicznych krwi
– poprawa utleniania tkankowego
– nasilenie procesów regeneracyjnych
– stymulacja wzrostu aksonów neuronów nieuszkodzonych
– nasilenie procesu rozgałęziania i różnicowania neurytów
– zmniejszenie reakcji emocjonalnych wywołanych stresem
– pola magnetyczne zbliżone częstotliwością do sieciowych zaburzają percepcję, koncentrację – zmniejszenie ilości wolnych rodników
– przyśpieszenie powrotu funkcji włókien z zaburzeniami czynnościowymi
– zmniejszenie ilości mediatorów zapalenia
– ograniczenie bliznowacenia okołonerwowego
– wzrost poziomu substancji wysokoenergetycznych w tkance mózgowej i erytrocytach
– poprawa unaczynienia obszaru tętnic szyjnych związana z działaniem wazodylatacyjnym
– wpływ na czynność kory mózgowej zmiany w zapisie EEGamięć

Wnioski

Ponieważ nie obserwowano żadnych działań niepożądanych, mogących mieć związek z zastosowanymi pola magnetycznego, można polecić tę metodę fizykalną jako bezpieczną i wartą popularyzacji w praktyce klinicznej. Na podstawie uzyskanych wyników można wnioskować, że pola magnetyczne o niskich wartościach indukcji przynoszą w rehabilitacji poudarowej istotne dla pacjentów efekty. Okres obserwacji badanych chorych musi być wystarczająco długi do zaobserwowania obiektywnych i istotnych statystycznie wyników.

Wyniki

Uzyskane wyniki wskazują na istotny dobroczynny wpływ pól magnetycznych u pacjentów po udarze, w obserwacji po 12 miesiącach od wystąpienia udaru. Nie obserwowano żadnych objawów niepożądanych mogących mieć związek z aplikacją pola magnetycznego.

Rehabilitacja polami magnetycznymi w chorobie Parkinsona – wybrane zagadnienia

¹ Oddział Kliniczny Chorób Wewnętrznych, Angiologii i Medycyny Fizykalnej Katedry Chorób Wewnętrznych oraz Ośrodek Diagnostyki i Terapii Laserowej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach ² Akademia Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki w Katowicach, Katedra Fizjoterapii Układu Nerwowego i Narządu Ruchu ³ Zespół Rehabilitacyjny Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 5 im. św. Barbary w Sosnowcu

Korzystnym uzupełnieniem terapii fizykalnej są zabiegi dotyczące stosowania pól magnetycznych pod postacią magnetoterapii (40 Hz, 10 mT, 12 min, przebieg pola – sinusoidalny, lokalizacja cewki – głowa) oraz magnetostymulacji , lokalizacja aplikatora pierścieniowego – głowa, lub aplikator duży – mata), stosowane od wielu lat z powodzeniem w Oddziale Klinicznym Chorób Wewnętrznych, Angiologii i Medycyny Fizykalnej Katedry Chorób Wewnętrznych w Bytomiu . Skuteczność tych zabiegów polega między innymi na redukcji dyskinezy oraz niezborności ruchów. Terapia polem magnetycznym nie tylko poprawia wykonywane czynności motoryczne (hipomimia, drżenie zamiarowe i apraksja), ale również wpływa korzystnie na nastrój, sen, funkcje poznawcze oraz czynność układu autonomicznego. Warto również dodać, iż postęp techniczny rozszerzył możliwości zabiegów fizykoterapeutycznych o magnetoledoterapię,. To skojarzone oddziaływanie zmiennego pola magnetycznego wraz z promieniowaniem optycznym skutkuje poprawą przewodnictwa międzyneuronalnego i modulacją aktywności neuronów

Stosowanie zmiennego pola magnetycznego i światła spolaryzowanego. Leczenia schorzeń dermatologicznych. Łuszczyca, odleżyny.

Jarosław Pasek¹, Grzegorz Cieślar¹, Tomasz Pasek², Agnieszka Maniarek¹, Karolina Sieroń- Stołtny¹, Aleksander Sieroń¹ ¹ Oddział Kliniczny Chorób Wewnętrznych Angiologii i Medycyny Fizykalnej Katedry Chorób Wewnętrznych SUM ² Zespół Rehabilitacyjny Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 5 im Św. Barbary w Sosnowcu

Metody fizykalne wykorzystujące zmienne pole magnetyczne oraz światło niskoenergetyczne wykazują dużą skuteczność w leczeniu licznych chorób skóry, stąd też celowym wydają się próby klinicznego wykorzystanie jednoczesnego, synergistycznego oddziaływania obu tych czynników fizycznych w leczeniu schorzeń dermatologicznych nie poddających się konwencjonalnej farmakoterapii. W artykule przedstawiono możliwości terapeutyczne łącznego wykorzystania zmiennego pola magnetycznego o niskich wartościach indukcji oraz niskoenergetycznego promieniowania świetlnego stosowanych w formie magneto laseroterapii oraz magnetoledoterapii w leczeniu odpowiednio: opornej na terapię farmakologiczną łuszczycy krostkowej skóry w okolicy pięty u 65- letniej kobiety oraz odleżyny okolicy krzyżowej u 97- letniej pacjentki po nieskutecznym, miejscowym leczeniu objawowym. Wysoka skuteczność terapeutyczna w obu przedstawionych przypadkach, przy braku istotnych działań ubocznych i dobrej tolerancji zabiegów, wskazują na potencjalną przydatność magneto laseroterapii i magnetoledoterapii jako cennego uzupełnienia konwencjonalnych metod objawowego leczenia łuszczycy oraz odleżyn. Uzyskane wstępne wyniki stanowić mogą uzasadnienie do prowadzenia dalszych randomizowanych badań klinicznych w tym zakresie.

Opis przypadków;

Przypadek nr.1. (Łuszczyca)

65-letnia pacjentka została przyjęta do Oddziału Klinicznego Chorób Wewnętrznych, Angiologii i Medycyny Fizykalnej, Katedry Chorób Wewnętrznych z Ośrodkiem Diagnostyki i Terapii Laserowej w Bytomiu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach z powodu utrzymujących się od 14 miesięcy nasilonych objawów łuszczycy krostkowej zlokalizowanych w okolicy prawej pięty. Pacjentka była uprzednio diagnozowana na oddziale dermatologicznym, a następnie wielokrotnie poddawana leczeniu za pomocą ogólnej i miejscowej antybiotykoterapii. Dotychczasowe leczenie było nieskuteczne- miejscowe objawy łuszczycy nie ustąpiły całkowicie praktycznie nigdy, a stosowane leki powodowały jedynie przejściową, kilkudniową poprawę w postaci złagodzenia dolegliwości bólowych i nieznacznego zmniejszenia intensywności zmian skórnych. Z tego powodu pacjentka zdecydowała się na leczenie fizykalne w Oddziale Klinicznym. Przed rozpoczęciem terapii pacjentka zgłaszała uporczywy ból i uczucie świądu w okolicy zmian skórnych, a w badaniu fizykalnym na prawej pięcie stwierdzono wyraźnie odgraniczone obszary skóry o czerwonym zabarwieniu, z łuszczącą się powierzchnią i widocznymi jałowymi krostkami, które to obszary były żywo bolesne przy palpacji (ryc. 1). Nasilenie bólu w okresie ostatnich 2 tygodni przed rozpoczęciem cyklu magnetolaseroterapii pacjentka oceniła w oparciu o skrócony kwestionariusz oceny nasilenia bólu na 5 pkt w 10-stopniowej skali wzrokowo-analogowej VAS (0 pkt -brak bólu, 10 pkt – maksymalne nasilenie bólu). W ramach terapii prowadzonej w trybie ambulatoryjnym pacjentkę poddano 10-tygodniowemu cyklowi magnetolaseroterapii z wykorzystaniem zmiennego pola magnetycznego.

Pacjentka poddawana była zabiegom 1 raz dziennie w dwóch, 3-tygodniowych cyklach obejmujących po 15 zabiegów (z wyłączeniem sobót i niedziel), z 4- tygodniową przerwą pomiędzy cyklami. Już po pierwszym cyklu zabiegów u chorej całkowicie ustąpiły dolegliwości bólowe. Po zakończeniu pełnego programu leczenia (10 tygodni) uzyskano ponadto ustąpienie objawów stanu zapalnego oraz znaczne zmniejszenie intensywności typowych zmian skórnych. Pacjentka w trakcie całego cyklu terapeutycznego bardzo dobrze tolerowała zabiegi i nie zgłaszała żadnych istotnych działań ubocznych.

Przypadek 2 (Odleżyny) .

97-letnia pacjentka z objawami odleżyny w okolicy krzyżowej zajęciem tkanki podskórnej oraz nasilonymi dolegliwościami bólowymi. Zmiany skórne nie kwalifikowały się do interwencji chirurgicznej, stąd poddano ją konwencjonalnemu leczeniu zachowawczemu, które jednak okazało się nieskuteczne. Przed rozpoczęciem terapii u chorej w badaniu fizykalnym stwierdzono rozległe owrzodzenie w okolicy krzyżowej z wtórnym naciekiem zapalnym okolicznych tkanek, żywo bolesne przy palpacji . Nasilenie bólu w okresie ostatnich 2 tygodni przed rozpoczęciem cyklu magnetoledoterapii pacjentka oceniła w oparciu o skrócony kwestionariusz oceny nasilenia bólu na 8 pkt w 10- stopniowej skali wzrokowo- analogowej VAS (0 pkt -brak bólu, 10 pkt – maksymalne nasilenie bólu). W trakcie hospitalizacji pacjentkę poddano 2-tygodniowemu cyklowi zabiegow z wykorzystaniem zmiennego pola magnetycznego oraz niskoenergetycznego promieniowania świetlnego generowanego przez diody LED .Po pierwszych 10 zabiegach obserwowano zmniejszenie nasilenia procesu zapalnego oraz symptomy przyśpieszonego gojenia owrzodzenia z widocznym procesem ziarnowania Ponadto uzyskano całkowite ustąpienie dolegliwości bólowych. Po zakończeniu pełnego cyklu magnetoledoterapii uzyskano całkowite zagojenie owrzodzenia . Pacjentka w trakcie całego cyklu terapeutycznego bardzo dobrze tolerowała zabiegi i nie zgłaszała żadnych istotnych działań ubocznych.

Wnioski;

Z dotychczasowych badań klinicznych wynika, że pulsacyjne pole magnetyczne niskich częstotliwości i światło spolaryzowane wykazują wysoką skuteczność terapeutyczną w leczeniu licznych schorzeń dermatologicznych, w tym m.in.: atopowego zapalenia skóry, bielactwa, łysienia plackowatego, liszaja płaskiego oraz trądziku młodzieńczego. Ponadto, jak potwierdzono w nielicznych jeszcze publikacjach światło niskoenergetyczne może być stosowane z dobrym efektem w terapii łuszczycy oraz owrzodzeń skóry o różnej etiologii, w tym także odleżyn . Z kolei zmienne pola magnetyczne stosowane są z pozytywnym skutkiem w leczeniu chorób skóry takich jak: trudno gojące się i zainfekowane rany, owrzodzenia podudzi o różnej etiologii oraz bliznowce U podstaw terapeutycznego oddziaływania obu omawianych czynników fizycznych w przypadku schorzeń dermatologicznych leżą udokumentowane w badaniach eksperymentalnych efekty regeneracyjne, przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwobrzękowe, a także działanie przeciwbakteryjne, angiogenetyczne i wazodylatacyjne, poprawa tkankowej utylizacji tlenu oraz korzystna modyfikacja aktywności układu immunologicznego i układu krzepnięcia . Jednoczesne wykorzystanie obu form promieniowania elektromagnetycznego w ramach jednego urządzenia generującego zmienne pola magnetyczne i promieniowanie świetlne o mierzalnych i powtarzalnych parametrach fizycznych pozwala na synergistyczne zwiększenie efektywności terapii, a także na znaczne skrócenie czasu trwania poszczególnych zabiegów oraz poprawę komfortu terapii u pacjentów.

Światło spolaryzowane w leczeniu owrzodzenia goleni o nieznanej etiologii – opis przypadku

41-letnia chora została przyjęta do Oddziału Klinicznego Chorób Wewnętrznych, Angiologii i Medycyny Fizykalnej, Katedry Chorób Wewnętrznych Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Bytomiu z powodu utrzymującego się od trzech miesięcy owrzodzenia prawej goleni, o nieznanej etiologii. Przed przyjęciem do Oddziału Klinicznego pacjentka była przez trzy miesiące leczona farmakologicznie (neomycyna w aerozolu oraz leki przeciwzakrzepowe) w warunkach ambulatoryjnych, bez pozytywnego efektu. W wywiadzie chora nie zgłaszała przewlekłych chorób ani urazu kończyny

Zabiegi wykonywano światłem spolaryzowanym o długości fali w zakresie od 500 do 2500 nm. Zabiegi prowadzono w dwóch seriach obejmujących każdorazowo 15 codziennych zabiegów z przerwą sobotnio-niedzielną. Przerwa pomiędzy seriami wynosiła dwa tygodnie. W trakcie trwania pierwszej sesji terapeutycznej pacjentka zgłaszała wyraźne zmniejszenie nasilenia dolegliwości bólowych. Po serii 15 pierwszych naświetlań obserwowano zmniejszenie rozmiarów obrzęku wokół owrzodzenia, a także stopniowe ustępowanie wysięku.

Podczas zabiegów pacjentka zgłaszała uczucie ,,rozpierania” i „ściągania’’ w miejscu aplikacji światła. Po zakończeniu drugiej serii naświetlań pacjentka zgłosiła całkowite ustąpienie dolegliwości bólowych (0 punktów w skali VAS). W trakcie leczenia obserwowano stopniowo powstawanie nowej ziarniny, a następnie intensywne naskórkowanie zarówno od brzegów rany, jak i z przetrwałych wysepek naskórka na dnie owrzodzenia. Ostatecznie owrzodzenie uległo całkowitemu zagojeniu, znacznie zmniejszyło się również nasilenie odczynu zapalnego oraz przekrwienie skóry wokół blizny .Owrzodzenie wygoiło się całkowicie po ośmiu tygodniach, zmniejszył się również proces zapalny oraz zaobserwowano zmniejszenie przekrwienia w miejscu aplikacji.

Wniosek

Terapia z użyciem światła spolaryzowanego stanowi przydatną metodę wspomagającą leczenie chorych z owrzodzeniem goleni, korzystnie wpływającą na przyspieszenie procesu gojenia owrzodzenia, ustępowanie objawów wtórnego stanu zapalnego oraz łagodzenie towarzyszących dolegliwości bólowych. Mechanizm terapeutycznego działania światła spolaryzowanego w tych przypadkach polega na stymulacji odtwarzania sieci zniszczonych naczyń krwionośnych mikrokrążenia, zwiększaniu miejscowego ukrwienia tkanek, a także na poprawie właściwości reologicznych krwi, zwiększeniu produkcji kolagenu przez fibroblasty oraz przyspieszeniu procesu mitozy w komórkach warstwy rozrodczej naskórka.

Przewlekłe zapalnie prostaty a efekty oddziaływania pulsacyjnego pola magnetycznego niskich częstotliwości.

Navrátil P., Novák I., Šístek R., Klinika urologiczna w Hradcu Královym

Przewlekłe zapalenie prostaty jest jednym z najczęstszych problemów urologicznych. Cierpi na nie około 10–15 % młodych mężczyzn i mężczyzn w średnim wieku. W badaniu wzięło udział 21 pacjentów z chronicznym zapaleniem prostaty w wieku pomiędzy 42 a 86 rokiem życia. Plan leczenia wynikał z doświadczeń zebranych przy okazji innych chorób zapalnych (stopniowe zmniejszanie częstotliwości użycia). Każda ekspozycja na pole magnetyczne trwała 30 minut, z częstotliwością 24 Hz. Ocena opierała się o następujące kryteria: subiektywne efekty wg kwestionariusza Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (AUA), wyniki laboratoryjne: morfologia krwi, stężenie minerałów (Na+, K+ Cl-), kreatyna, uryna, PSA, fosfatazy, mikrobiologiczny obraz spermy, zdolność wydzielnicza prostaty. Następnie porównano uroflowmetrię i usg prostaty. Wszystkie badania przeprowadzono przed rozpoczęciem terapii, po 10 ekspozycjach oraz po 3 i 4 miesiącach od zakończenia magnetoterapii. Ocenę statystyczną przeprowadzono wg następujących programów: StatSoft, Tulsa, OK, Friedman ANOVA. Z 6 pacjentów, którzy po badaniu uroflowmetrem osiągali wartości nieprawidłowe, poprawa pojawiła się u 5 z nich. Z 13 pacjentów z pozytywnym wynikiem bakteriologicznym, których leczono antybiotykami, w 8 przypadkach bakterie zniknęły (literatura zna efekt wzmocnienia działania antybiotyków przez pole magnetyczne.). Z magnetoterapii korzystamy w przypadku prostaty ze względu na jej efekt przeciwbólowy i pozytywny wpływ na przebieg chronicznego stanu zapalnego, który jest znany z innych, głównie, reumatycznych stanów zapalnych.

Wnioski

Magnetoterapia okazuje się być bardzo pomocna pacjentom cierpiących na przewlekłe zapalenie prostaty. Bardzo pozytywne efekty osiągamy również przy leczeniu zaburzeń funkcji seksualnych

Migreny i inne bóle głowy a efekty stosowania pulsującego pola elektromagnetycznego

Rainer B. Pelka, Ph.D., Christof Jaenicke, M.D., Joerg Gruenwald, Ph.D., Berlín, Niemcy

Eksperyment badawczy, kontrolowany techniką placebo miał za zadanie ocenę efektywności czterodniowego leczenia migreny i innych bólów głowy pulsującym polem elektromagnetycznym (16Hz, 5uTs) z pomocą aplikatora punktowego. 82 pacjentów losowo otrzymało leczenie aktywne lub placebo (n= 41). U wszystkich zdiagnozowano jedną z siedmiu dolegliwości: migrena, migrena z napięciowym bólem głowy, napięciowy ból głowy, ból głowy wokół oczu, ból głowy w reakcji na pogodę, pourazowy ból głowy i inne. Efektywność oceniano na podstawie długości, intensywności i częstotliwości migreny i ataków bólu głowy oraz zdolności do koncentracji. Przeanalizowano informacje o 77 pacjentach. W grupie aktywnej na zakończenie badania wszystkie kryteria uległy poprawie (P<0,0001 w stosunku do podstawy i grupy z placebo). 76 % pacjentów z leczeniem aktywnym odczuło ulgę lub zanik swoich problemów. Jedynie jeden pacjent leczony placebo (2,5 %) odczuł ulgę, 8 % odczuło lekkie pogorszenie i 2 % odczuło zdecydowanie pogorszenie objawów. Nie stwierdzono żadnych skutków ubocznych.

Ostre urazy odcinka szyjnego kręgosłupa a stosowanie magnetoterapii.

D. F. Nolan, K. Moore, M. Codd, C. Barry, P. O´Connor a R. J. Coughlan, Mater Misericordiae Hospital, Ireland

Standardowe leczenie ostrych urazów odcinka szyjnego kręgosłupa (kołnierz i środki przeciwbólowe) jest często nieskuteczne. W przypadku stosowania pulsacyjnej terapii elektromagnetycznej (PEMF) stwierdzono wzmożone gojenie i działanie przeciwzapalne. Niniejsze badanie skupia się na wpływie PEMT na ostre syndromy urazów kręgosłupa szyjnego. Połowie z 40 pacjentów zaklasyfikowanych do eksperymentu zaaplikowano aktywną terapię PEMT. Druga połowa leczona techniką placebo miała nosić 8 godzin dziennie kołnierz oraz stosować mobilizujące techniki masażu (masaż głęboki). Po 2 i 4 tygodniach pacjenci w grupie leczonej aktywnie odczuli wyraźne obniżenie się poziomu bólu (skala analogowa). Jednocześnie należy wspomnieć, że grupa leczona aktywnie odczuwała większe problemy z ruchliwością stawów przed rozpoczęciem leczenia niż pacjenci w grupie leczonej techniką placebo (p<0,5). Po 12 tygodniach terapii grupa z aktywnym leczeniem ostrych urazów odcinka szyjnego wykazywała znacząco lepsze wyniki niż grupa leczona techniką placebo.

Wnioski;

PEMF jest terapią bezpieczną w użyciu domowym. Badanie wskazuje, że PEMF ma dobroczynny wpływ na leczenie ostrych urazów odcinka szyjnego kręgosłup.

Leczenie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (choroba Bechterewa) a oddziaływanie magnetoterapii

prof. MUDr. Karel Trnavský, DrSc., Artrocentrum, Praha

Zesztywniające zapalnie stawów kręgosłupa jest najczęstszym i najbardziej znanym schorzeniem kręgów kręgosłupa. W leczeniu oprócz farmakoterapii dominują przede wszystkim ćwiczenia, fizjoterapia . Badanie kliniczne postawiło sobie za cel porównanie efektów programu rehabilitacyjnego opartego na regularnych ćwiczeniach (pierwsza grupa) z leczeniem obejmującym magnetoterapię (grupa druga). W trzymiesięcznym badaniu wzięło udział 40 pacjentów, po 20 w każdej grupie. Leczenie standardowe (pierwsza grupa) obejmowało ćwiczenia grupowe typowe dla rehabilitacji w przypadku zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, które odbywało się 2 razy w tygodniu. W ciągu 3 miesięcy odbyły się więc 24 spotkania. Leczenie intensywne (druga grupa) polegało na aplikacji z pomocą pola magnetycznego raz w tygodniu, tzn. że pacjenci otrzymali w ciągu 3 miesięcy 12 aplikacji magnetoterapii. Wyniki oceniono zgodnie ze standardową procedurą i metodologią za pomocą kwestionariusza BASDAI i BASF. Udowodniono, że leczenie intensywne prowadzone przy pomocy aplikacji pulsującego pola magnetycznego, było efektywniejsze niż leczenie standardowe. Przeciwbólowe działanie magnetoterapii okazał się też być bardzo korzystne dla całej procedury leczniczej.

Wnioski;

W leczeniu zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (chorobie Bechterewa) można polecić łączenie magnetoterapii z poszczególnymi metodami intensywnego leczenia, przynosi to pacjentom ulgę i szybki powrót do zdrowia

Ikona

Zostaw swoje dane, oddzwonimy

Wkrótce nasz konsultant skontaktuje się z Państwem.

Korzystając z tej strony akceptujesz, że w Twoim urządzeniu zostaną zainstalowane pliki cookies, które umożliwiają nam świadczenie usług. Brak zgody na pliki cookies oznacza, że pewne funkcjonalności strony mogą być niedostępne. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Cookies.